Wspólnota Ruchu Światło-Życie przy parafii Braci Mniejszych Kapucynów

67-100 Nowa Sól, ul. J. Piłsudskiego 14

Moderator: Jarosław Babik OFMCap
Odpowiedzialny: Małgorzata Sobczak

Ruch Światło-Życie przy parafii św. Antoniego w Nowej Soli istnieje od 29 lat. Na przestrzeni tego czasu wielu do niego należącym pomógł w dojrzewaniu w wierze. Niektórzy, po formacji w młodzieżowej grupie oazowej przeszli do innych wspólnot działających w parafii, m.in. także do Domowego Kościoła.

Obecnie wspólnotę tworzy 27 osób w wieku 14-28 lat. Podzieleni jesteśmy na poszczególne grupy – w zależności od wieku uczestników oraz stopnia zaangażowania w Ruch, co wyraża się również przez lata w nim posługiwania. Naszym moderatorem jest br. Jarosław Babik, odpowiedzialną świecką Małgorzata Sobczak, funkcję animatorów pełnią: Ewa Czwięczek, Malwina Kostrzewa, Artur Leszczyński i Małgorzata Sobczak.

W roku 2008/2009 poprzez spotkania grupowe i formację własną do rekolekcji III stopnia ONŻ przygotowuje się obecnie 5 uczestników, do rekolekcji II stopnia ONŻ - 3, do rekolekcji I stopnia ONŻ - 12.

Prócz spotkań formacyjnych w parafii podejmujemy się prowadzenia różnego rodzaju akcji ewangelizacyjnych, dbamy o piękno Liturgii, przygotowujemy różnego rodzaju nabożeństwa, np. Różaniec, Droga Krzyżowa, czuwania, akcje misyjne. Nie brakuje też chwil spędzonych wspólnie razem w atmosferze radości: wypraw rowerowych, pieszych, jazdy konno, nocy filmowych, zabaw integracyjnych i tanecznych.

Słowo Boże dla wspólnoty na rok 2009/2010:

• Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak przemawiali w jego własnym języku. Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? - mówili pełni zdumienia i podziwu. Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? - Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże.  Zdumiewali się wszyscy i nie wiedzieli, co myśleć: Co ma znaczyć? - mówili jeden do drugiego. Upili się młodym winem - drwili inni. (Dz 2, 1-13)
• Modlitwa "Ojcze nasz"
• fragment "wejdź do izdebki"