Swoje szczególne powołanie i zadanie Ruch Światło-Życie widzi w prowadzeniu we wspólnotach lokalnych różnego rodzaju grup o charakterze katechumenalnym (deuterokatechumenalnym), wywodzących się z akcji ewangelizacyjnych i z oaz rekolekcyjnych. W tej pracy Ruch dostrzega najlepszą drogę do formowania uczniów Pana i dojrzałych chrześcijan  oraz przyszłych apostołów świeckich, którzy przejmą różnego rodzaju diakonię we wspólnotach lokalnych. Dla realizacji tego zadania istnieje w ramach Diakonii Jedności Ruchu Światło-Życie diakonia Deuterokatechumenatu (Por. Projekt statutu CDJ 51).

Potrzeba powołania tej diakoni w Ruchu pojawiła się w chwili określenia drogi wzrastania ku pełni chrześcijaństwa, proponowanej przez Ruch, jako deuterokatechumenatu. Podstawą uporządkowania w systemie deuterokatechumenalnym narastającego przez lata programu formacyjnego był wydany w roku 1972 w Rzymie posoborowy dokument Ordo initiationis christianae adultorum.

System katechumenalny pojawia się w swoich istotnych elementach w wielu współczesnych ruchach odnowy, pod różnymi nazwami i z adaptacją do różnych konkretnych warunków. Zasadnicze etapy formacyjne w tym systemie to:

Diakonia deuterokatechumenatu to zespół osób czuwających nad drogą dojrzewania w wierze  różnych grup stanowych i wiekowych. Konkretne zadania diakoni deuterokatechumenatu to:

Diakonię deuterokatechumenatu może podjąć każda osoba, która sama przeszła formacje deuterokatechumenalną w Ruchu i ma wyraźną wizję jej drogi i celu. Cenne byłoby też przygotowanie dodatkowe, np. przez studium katechetyczne, które daje podstawę do uzyskania misji kanonicznej.

Diakonia deuterokatechumenatu w parafii powinna być wspólnotą zdolną do przyjęcia osób dorosłych zgłaszających się do chrztu, aby we współpracy z duszpasterzem przygotować je do tego sakramentu. Powinna również wspomagać modlitwą, świadectwem życia i katechezami osoby przygotowujące się do bierzmowania.